|
sümeyye ÖzaydıNwrote:
Sözün Bittiği Yerdeyim
Ne yazayım ben de bilmiyorum. Sözün bittiği yerdeyim! Neler yapıyorum, nereye gidiyorum bilmiyorum. Yorulduğumu hissediyorum sadece. Yoruluyorum ve dinleniyorum arada. Yolların bittiği yerdeyim! Arada bir farklılaşıyorum gerçi. Yani şükretmem gereken bir farklılık bu. Yani ben her zaman farklıyım aslında, her zaman İnsanım ben; şükretmesi gereken. Farklı olduğumu düşünmek bile umuttur biliyorum. Biliyorum ama duygularımı harekete geçiremiyorum, ağlıyorum, yoruluyorum, farklılaşıyorum ve seviyorum. Eskiden de severdim odama doğan güneşi, küçük mutlulukları, SENİ, hüznü, umutlarımı ve sevdamı! Seviyorum ve dua ediyorum. Yolların bittiği yerdeyim! Yoruluyorum ve dinleniyorum arada. Yüreğime soruyorum "nedir bu çelişki" diye(.....) susuyor önce yani o da benim gibi.... Dedim ya sözün bittiği yerdeyim ben! Ne o söyleyebilir, ne ben yazabilirim! Gidiyorum. Hızla ilerliyorum ama yolların bittiği yerdeyim. Yoruluyorum sevdan tutuyor ellerimden, gönlüme ışık saçıyor umutlarım. Neler yapıyorum, nereye gidiyorum bilmiyorum....Gözlerine bakınca hissediyorum ayaklarımın bastığını. Farklı olduğumu bilmek hayattır biliyorum. Ama söz geçiremedim korkularıma... Ağlıyorum, yoruluyorum, farklılaşıyorum ve seviyorum. Eskiden de severdim yağmurları, sonrasında kokan toprağı, SENİ, umutlarımı ve sevdamı! Söz bitti, yollar bitti, ben de bittim Biliyorum umutlar tükenmemeli Umutlar inancımdır biliyorum... Ağlıyorum, yoruluyorum, ve seviyorum SENİ, umutlarımı, yağmurları,İnancımı ve farklılığımı... Biraz düşünsen çözersin beni ve yüreğimi Ben lal değildim aslında... Zaman bitti, yollar bitti, söz bitti Ve belki de ben de bittim. Ağlıyorum, üzülüyorum, yanıyorum. Eskiden de yanardım SANA, BANA ve yapılanlara Sümeyye Özaydın
Dec. 4
|
